خواب...
در آغاز آخرین شب خزان زمین ، در این راهی که مملو از درختان است به تو می اندیشم ؛ درختانی که سرشاخه هایشان به جای برگ ها ، مأمن کلاغ های سیاهی ست که با قارقارشان، مرگ شکوفه خزان را جار می زنند ...
و خبر از آمدن تو می دهند ای سپید ترین فصل سال ...
و تو می آیی و خواب مرگ را بر گستره زمین می پراکنی ، خوابی که خبر از، تولدی دیگر می دهد ...
برای خواب ابدی رنج ها و تولد شادی ها ، برای حس دوباره بهار
و برای تولد دوبارم با تو همراه می شوم ...
هرچند،هر لحظه که عشق متولد میشود،آدمی هم در آن لحظه متولد می شود...
+ نوشته شده در سه شنبه ۳۰ آذر ۱۳۸۹ ساعت 20:27 توسط ...
|
...